شریعتیاز قشنگ ترين متنهايي که خوندم نامه علي شريعتي به عشقش بود:

عزيزِ مهربانِ بداخلاقِ صبورِ تندجوش!

اميد بخشِ يأس آورِ ، پرحرفِ حرف نشنو،

بدترين بدِ خوب‌ترين خوبِ

 

با وِي نتوان زيستن، بي وِي نتوان بودن!

 

يک جورِ درهم برهمِ شلوغ پلوغِ قرو قاطي

 

عزيزي که تورا نمي‌توانم تحمل کنم و دنيا هم بي تو تحمل ناپذير است.